Coś nowego[]
W tę grę należy grać w ciemności. Usiądź naprzeciwko okna i zamknij oczy. Wyobraź sobie, że w mroku za oknem powstały jakieś nowe rzeczy.
Powiedz w myślach: "Oni tam są. Po prostu wcześniej ich nie widziałem". Powtarzaj to, dopóki nie poczujesz, że ktoś w oknie na Ciebie patrzy. Następnie wyjdź z pokoju.
Wszystko żyje[]
W tę grę należy grać w ciszy. Zbierz gości dwie godziny przed świtem. Każdy wybiera sobie człowieka. Następnie goście powinni chodzić bezszelestnie po domu. Każdy jest skoncentrowany na własnym celu. Wcześniej czy później usłyszycie głos: "Tutaj ptaszki, zbierzcie się wokół marmurowego gniazdka!". W tym momencie wszyscy powinni znieruchomieć. Jeśli dźwięk będzie trwał dłużej, oznacza to koniec gry. Wśród was jest Niewidka.
Witamy gości[]
Nakryj stół: Postaw talerze i filiżanki. Pośrodku — zwykły, okrągły chleb. Filiżanki można nakryć niedużymi kawałkami papieru albo suchymi, klonowymi liśćmi. Zamknij oczy, ale nie gaś światła. Wyobraź sobie ludzi, którzy jeden po drugim pojawiają się przy stole.
To Twoi goście.
Oto jak należy grać. Widać ich tylko w ciemności. Dlatego należy wyłączyć w domu światło i otworzyć wszystkie drzwi. Gdy tylko któreś z drzwi się zatrzasną, należy zamknąć oczy i powiedzieć: "Cieszę się, że was widzę. Dziękuję, że przyszliście". Jeśli wszystko zrobiłeś poprawnie, przez chwilę zobaczysz nakryty stół. Przy stole będą siedzieć ludzie i uważnie cię obserwować. Zapamiętaj ich twarze. Przypomnij sobie ich głosy. To niewidzialni, których sprowadziłeś do domu.
Zagrajmy teraz w "Dom na krawędzi"[]
Nakryj stół jak na memoriał. Zamiast zastawy połóż kartki papieru. Zamknij oczy i zacznij rysować kręgi na każdej kartce. Powtarzaj w myślach: "... okrągłe, okrągłe..." wyobrażając sobie przy tym rozmiary tych kręgów. Wcześniej czy później, usłyszysz głos dochodzący jakby z wnętrza twojej głowy: "kwadratowe!" albo: "Nie, nie okrągłe!". Wyjdź z pokoju i zamknij za sobą drzwi.
Gramy w "Przesiedlenie"[]
To gra w spełnianie życzeń. Tak należy w nią grać. Jeśli komuś udało się obudzić na godzinę przed świtem, powinien w myśli nazwać się Lokatorem. O świcie Lokator staje przed zamkniętymi drzwiami i mówi: "Nadszedł czas. Pora ruszać w drogę".
Po tych słowach drzwi powinny pozostać zamknięte.
Jeśli się nie uda — ta osoba nie jest już Lokatorem.
Ta gra jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ zaczynają ją goście. Wcześniej czy później usłyszysz głos: "Kto się nie schował?". Po pewnym czasie powie: "Ukryli się ci, którzy się nie ruszają. Nie moja wina". Potem zostaniesz znaleziony, bez względu na to, czego byś nie robił. Wydaje się, że nie można wygrać tej gry. Wskazówka: To gra dla odważnych. Tak naprawdę "ukrywa się" ten, który stoi w miejscu. Gra będzie trwać dopóki w domu ktoś się ukrywa. Ale każda gra musi się kiedyś skończyć. Komu się uda, będzie zwycięzcą.
Nastał Poranek[]
W grze należy przyśpieszyć czas.
Im szybciej się skończy, tym lepiej dla wszystkich.
Źródło: Gra Knock-Knock